جواد بدیع زاده (یکی یه پول خروس)
خواننده: جواد بديع زاده
يکي يه پول خروس؛ مابا بابا
يکي يه پول خروس؛
ازقندو شکر ساختهام جوجه خروس
بابا جان يکي يه پول خروس
ماما جان يکي يه پول خروس
آقايان يکي يه پول خروس
به به، به به، به به
به به چه خروسي
چه قشنگ است و ملوس
بابا جان يکي يه پول خروس
آقايان يکي يه پول خروس
ماما جان يکي يه پول خروس
آفتابه لگن گلاب شکر اوردم،
آقايون صنعت کردم،
بابا جون خدمت کردم،
بر فرق عروسک زدهام پر طاووس؛
بابا جان يکي يه پول خروس
آقايان يکي يه پول خروس
ماما جان يکي يه پول خروس
وق وق صاحابو النگو و ني لبکه
اي بچه ي لجوج
اي اجوج مجوج
ديگر مخور از گراني مرغ افسوس؛
بابا جان يکي يه پول خروس
آقايان يکي يه پول خروس
ماما جان يکي يه پول خروس
از اينو از اون هرچه سماور بخرم
کوچولو سماورم دارم
بي آتيش جوشش ميارم
کز صنعت من مات شود کل نفوس
بابا جان يکي يه پول خروس
آقايان يکي يه پول خروس
ماماجان يکي يه پول خروس
تصنيف «يکي يه پول خروس» که در نگاه اول ترانه اي کودکانه و فکاهي به نظر مي آيد از ساخته هاي «اسماعيل مهرتاش» است با سروده اي از «سيدغلامرضا روحاني» که در ابتدا «جواد بديع زاده» حاضر به اجراي آن نبود. با دقت بيشتر در اين اثر و يا تصنيف «زال زالکه» که آن نيز از ساخته هاي «اسماعيل مهرتاش» است به لايه هايي از حال و هواي اقتصادي و فرهنگي آن دوران يعني دهه هاي نخست ۱۳۰۰ خورشيدي برميخوريم. با توجه به اين نکته که «جواد بديع زاده» لقب «سيد» را با خود داشت و با توجه به موفقيت ترانه «خزان عشق» او، تصور دلايل مخالفت او براي اجراي اين گونه آثار چندان دور از ذهن نيست.
«جواد بديع زاده» در خاطراتش مي نويسد:
«اسماعيل مهرتاش» چند آهنگ فكاهي با اشعار خودماني كه زبان حال مردم بود ساخته بود و به من پيشنهاد كرد بخوانم. من وحشت داشتم از خواندن آنها، زيرا مي دانستم مورد ملامت دوستان و موسيقي شناسان قرار مي گيرم و بر من خرده مي گيرند. بالاخره با استدلال و مقداري جر و بحث و تشويق با «ابوالحسن صبا» براي خواندن آنها آماده شدم.
بيشتر اشعار اين سبک را «سيد غلامرضا روحاني» نويسنده طنزپرداز مجلات «نسيم شمال» و «توفيق» با امضاي مستعار «نمكدان» مي نوشت. اما نكته جالبي كه نظر خيلي از صاحب نظران موسيقي است اين است «جواد بديع زاده» را شروع كننده سبک خوانندگان پاپ در ايران مي دانند. وي با دليري به قالبهاي سنتي تاخت و خيلي از آنها را شكست و ريتم هايي را ارائه نمود كه در سالهاي بعد به طور اخص به موسيقي پاپ ختم شد. دقت كنيد كه متن ها صد در صد ايراني بودند و نواها هم ايراني بود، اما شباهت هايي بين سبک «جواد بديع زاده» و سبک هاي غربي مثل «تانگو» وجود داشت. مثلا «جواد بديع زاده» ترانهاي دارد به نام «يه ياري دارم خيلي قشنگه» که توسط «هوشمند عقيلي» بازخواني شده است. اين ترانه نمونه كاملي از سبک «تانگو» منتها در «شور» ايراني است. از بهترين آثار «جواد بديع زاده» در اين سبک مي توان به «دست ننم درد نكنه»، «گل پونه نعناع پونه»، «آلاگارسون»، «ماشين مشدي ممدلي»، «داد از كرايه خونه»، «يكي يه پول خروس» و «زال زالزالكه» نام برد. در سالهاي نزديک به انقلاب ايران ۱۳۵۷، «جواد بديع زاده» بسياري از ترانههاي فوق را يا خود شخصاً اجراي مجدد نمود و يا بر اجراي مجدد آن توسط خوانندگان جوان و جوياي نام، نظارت كامل داشت. مثلاً خواننده جواني به نام «اكرم بنايي» در آن سالها «يكي يه پول خروس» را به شكلي بسيار زيبا اجرا كرده است. «جواد بديع زاده» چندي نيز به پيروي از گرايش مسلط روزگار خويش به كسب تجربه و ساخت موسيقي و آواز در قالبهاي رقص اروپايي مي پردازد كه از اين دسته آثار وي مي توان به «فوكستروت مينا» و «فوكستروت مينو» با اشعار «نيما يوشيج» اشاره كرد.
(از سايت www.delnavazha.blogfa.com)